In het dorp Bath herinnert een vloedmerk aan de Watersnoodramp van 1953 en de hoogste waterstand die hier op 1 februari 1953 werd bereikt. Het merk vertelt het verhaal van een dorp dat zwaar werd getroffen en van de moedige inwoners die probeerden levens te redden.
In de vroege ochtend van 1 februari, rond half vier, werd de burgemeester van Rilland-Bath gewaarschuwd door de heer Walrave uit Bath. Het water kwam over de dijk en de Reigerbergse polder, waarin Bath ligt, dreigde snel vol te lopen. De gemeentebode, de heer P.J. Dansen, kreeg de opdracht de noodklok te luiden. Ondertussen vertrokken de burgemeester, de heer de J.A. de Goffau, en brandweercommandant H. de Hartog per taxi en bus richting het dorp om de bewoners te evacueren. Het water bleef stijgen en brak uiteindelijk door de dijk. Als een dikke, laaghangende mist rolde het schuimende water over het landschap. Tijdens hun inspanningen kwamen de burgemeester en opzichter A. Cysouw, die zich bij het evacuatiegezelschap had gevoegd, jammerlijk om het leven.
Eerder die nacht, rond twee uur, sloeg het water al over de betonnen muren. Jan Walraven, Jan de Nooijer en enkele andere mannen gingen van huis tot huis, bonzend op ramen en deuren, om iedereen wakker te maken en te wijzen op het hooggelegen Rijksgebouw (het oude douanekantoor), dat nog veilig was. Dankzij hun moedige inzet konden veel bewoners van Bath later over de dijk richting de Bathpolders in veiligheid worden gebracht. Zo werd nog veel menselijk leed voorkomen.
In de Reigerbergse polder stond het water zondagmorgen 1 februari op ongeveer 3 meter boven NAP. In de middag steeg het verder tot een hoogte van 3,75 meter NAP. Helaas eiste de ramp ook hier slachtoffers. Naast de burgemeester en de heer Cysouw verloren tien andere mensen, waaronder vijf kinderen van de familie Nijsse, het leven.
Ter nagedachtenis aan de slachtoffers is een monument opgericht op de algemene begraafplaats aan de Valckenisseweg. Voor de verdronken burgemeester, de heer de J.A. de Goffau, staat een afzonderlijk monument nabij de kerktoren van de voormalige Hervormde kerk aan de Bathseweg.
Het huidige vloedmerk werd geplaatst op initiatief van de heer Wim Thoen, een toenmalige inwoner van Bath. Het is terug te vinden op de muur van een woning aan Arsenaalstraat 18. Het herinnert aan de hoogte van het water en de gebeurtenissen die Bath in februari 1953 voorgoed veranderden. Het merk staat symbool voor de kracht van het water, de kwetsbaarheid van het land en de moed van de inwoners die probeerden hun dorp en elkaar te redden.
