Bij het haventje van Roelshoek, vlak bij Krabbendijke, staat een vloedmerk dat herinnert aan de Watersnoodramp van 1953. Het markeert de hoogste waterstand die hier in de nacht van 1 februari 1953 werd bereikt. Zo laat het zien hoe dicht het water destijds bij het dorp kwam.
Tijdens de ramp bleven veel dorpen in Zeeland niet gespaard voor het water. Op verschillende plaatsen braken dijken door en stroomden polders snel vol. Krabbendijke had echter meer geluk. Het dorp zelf bleef droog, al was de situatie bijzonder gevaarlijk. Het zeewater stroomde vanuit de omliggende polders richting de binnendijken tussen Kruiningen en Waarde/Krabbendijke. Met grote inzet van menskracht werden deze dijken versterkt en bewaakt. Dankzij dat harde werk hielden de dijken stand en kon worden voorkomen dat het water het dorp binnenstroomde.
Het vloedmerk bij Roelshoek geeft aan hoe hoog het water tegen de Oosterscheldedijk heeft gestaan. Rond vier uur ’s ochtends op 1 februari 1953 bereikte het water hier een hoogte van ongeveer 4,85 meter boven NAP. Voor veel inwoners was dat een angstige nacht. Het water stond ongekend hoog en het was lange tijd onzeker of de dijken het zouden houden.
Aan de zeezijde van de Oosterscheldedijk stond destijds een internaat van een lerarenopleiding. Door de hoge waterstand liep dit gebouw onder water en moesten de aanwezigen worden geëvacueerd. Een deel van de gebouwen van dit voormalige internaat staat vandaag de dag nog altijd in het landschap. Ze herinneren aan de gebeurtenissen van die stormachtige nacht.
Hoewel de spanning groot was, vielen er in Krabbendijke geen slachtoffers. Het dorp bleef droog dankzij de inzet van veel inwoners die de dijken bewaakten en versterkten. Het vloedmerk bij het haventje van Roelshoek herinnert daarom niet alleen aan de kracht van het water, maar ook aan de vastberadenheid van de mensen die er samen voor zorgden dat Krabbendijke de ramp wist te doorstaan.
